HPV: Όλα όσα θα θέλατε να ρωτήσετε!

//HPV: Όλα όσα θα θέλατε να ρωτήσετε!

Ο ιός HPV των γεννητικών οργάνων, είναι ένα από τα πιο συχνά μεταβιβαζόμενα γεννητικά νοσήματα με 1 στους 10 να είναι φορέας του ιού και μόνος 1 στους 100 από αυτούς να έχουν ορατές αλλοιώσεις.

Τι είναι ο ιός του HPV;

Ο ΗPV (Human Papillomaviruses ή ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων), είναι μια ομάδα από περισσότερους από 100 τύπους ιών που μολύνουν το ανθρώπινο δέρμα και τις μεμβράνες του βλεννογόνου, από τους οποίους δύο είναι γνωστό ότι ευθύνονται για αλλοιώσεις στα γεννητικά όργανα. Οι βλάβες των γεννητικών οργάνων, είναι τα λεγόμενα «κονδυλώματα». Κάθε άνθρωπος με φλεγμονή από HPV αναπτύσσει βλάβες και πολλοί άνθρωποι με κονδυλώματα αν και πάσχουν, δεν το έχουν αντιληφθεί.

Πώς είναι οι βλάβες των γεννητικών οργάνων;

Οι βλάβες των γεννητικών οργάνων είναι υπερπλασίες ή εξογκώματα τα οποία φαίνονται στο αιδοίο, γύρω από την είσοδο του κόλπου, τον πρωκτό, τον τράχηλο, το πέος, το όσχεο, τη βουβωνική χώρα και το μηρό. Οι βλάβες μπορεί να είναι επίπεδες ή υπερυψωμένες, μονήρεις ή πολλαπλές, μικρές ή μεγάλες. Μερικές φορές μπορεί να συγκεντρώνονται μαζί, δημιουργώντας ένα μόρφωμα που μοιάζει με κουνουπίδι.

Τι γίνεται όταν ο HPV δεν προκαλεί ορατές βλάβες;

Οι βλάβες μπορεί να είναι εξωτερικές ή εσωτερικές. Μερικές φορές ο HPV ευθύνεται για πολύ λεπτές αλλαγές στο δέρμα οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν ορατές με γυμνό μάτι. Οι γιατροί μπορούν να δουν αυτές τις μικροσκοπικές βλάβες μόνο με τη βοήθεια ειδικών οργάνων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, ο HPV μπορεί να βρίσκεται στο δέρμα χωρίς να παρουσιάζει καμία βλάβη.

Είναι ο HPV ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα;

Επειδή η λοίμωξη από τον ιό HPV εξαπλώνεται μέσω της σεξουαλικής επαφής, ταξινομείται ως νόσημα που μεταδίδεται σεξουαλικά (ΣΜΝ) ή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη (ΣΜΛ). Ο HPV είναι το πιο κοινό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα και πιστεύεται ότι επηρεάζει τους περισσότερους ανθρώπους σε κάποιο σημείο της ζωής τους.

 

Ποιους προσβάλλει ή προκαλεί βλάβες ο HPV στα γεννητικά τους όργανα;

Η φλεγμονή από HPV, συμπεριλαμβανομένων και των βλαβών στα γεννητικά όργανα, μπορεί να προσβάλλει σεξουαλικά ενεργούς άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, των φυλών και των κοινωνικών τάξεων. Εμφανίζεται σε ετεροσεξουαλικά άτομα και σε ομοφυλόφιλους στον ίδιο βαθμό. Τα παιδιά μπορεί να μολυνθούν από τις μητέρες τους κατά την διάρκεια της γέννησης, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια. Επειδή μεσολαβεί πολύς χρόνος για να εμφανιστούν οι βλάβες, μπορεί ακόμα και να εμφανιστεί φλεγμονή σε ανθρώπους που δεν έχουν σεξουαλικές σχέσεις για πολλά χρόνια.

Πώς μολύνεται κάποιος από HPV και πως προκαλούνται αλλοιώσεις στα γεννητικά όργανα;

Ο HPV και οι βλάβες στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται πολύ συχνά από την κατευθείαν επαφή με το δέρμα του/της συντρόφου κατά τη διάρκεια της κολπικής, της στοματικής επαφής ή της πρωκτικής επαφής, όταν αυτός/αυτή, έχει ήδη τη φλεγμονή. Εάν έχετε HPV, είναι απίθανο να μεταδοθεί στην οικογένειά σας με εξαίρεση το σεξουαλικό σας σύντροφο. Βλάβες σε άλλα τμήματα του σώματος όπως στα χέρια, οφείλονται σε διαφορετικούς τύπους του HPV. Βλάβες μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε τρείς εβδομάδες έως ένα χρόνο μετά τη σεξουαλική επαφή με άτομο το οποίο έχει ήδη μολυνθεί, μπορεί όμως και να μην εμφανιστούν ποτέ. Έτσι, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γνωρίζουμε πότε ακριβώς και από ποιόν έγινε η μόλυνση με τον ιό, και αυτό εξηγεί γιατί ο σεξουαλικός σας σύντροφος μπορεί να μην έχει μολυνθεί.

Πώς μπορώ να γνωρίζω εάν έχω μολυνθεί από τον HPV ή έχω βλάβες στα γεννητικά όργανα;

Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δύσκολο να το γνωρίζουμε. Μερικές φορές οι βλάβες δεν φαίνονται γιατί βρίσκονται μέσα στον κόλπο, στον τράχηλο ή στον πρωκτό. Ακόμη, αυτές συχνά έχουν το χρώμα της περιοχής και δεν προκαλούν πόνο ή ενόχληση, ενώ σπάνια προκαλούν συμπτώματα (π.χ. κνησμό, πόνο ή αιμορραγία). Μερικές φορές οι βλάβες βρίσκονται κατά την διάρκεια της εξέτασης στους άνδρες ή της γυναικολογικής εξέτασης στις γυναίκες.

  1. Τα σημάδια και συμπτώματα της μόλυνσης από τον ιό HPV στους άνδρες:

Η λοίμωξη από τον ιό HPV συνήθως δεν παράγει κανένα σημάδι και σύμπτωμα στους άνδρες, αν και η μόλυνση με ορισμένους τύπους HPV μπορεί να οδηγήσει σε κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, τα οποία εμφανίζονται ως εξογκώματα ή πρηξίματα στις περιοχές των γεννητικών οργάνων. Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων διαφέρουν σε μέγεθος από μεγάλα σε μικρά και μπορούν να είναι επίπεδα ή ανυψωμένα. Οι άκρες μπορεί να φαίνονται οδοντωτές ή τραχείες (όπως ένα κουνουπίδι). Λιγότερο συχνά, ορισμένοι τύποι λοίμωξης από τον HPV είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνους του πέους ή του πρωκτού στους άνδρες. Άλλοι καρκίνοι που μπορεί να προκληθούν από τη λοίμωξη από τον HPV περιλαμβάνουν τους καρκίνους του στοματοφαρυγγικού συστήματος, οι οποίοι είναι καρκίνοι του λαιμού, συμπεριλαμβανομένης της βάσης της γλώσσας και των αμυγδαλών.

Τα τυπικά κονδυλώματα του δέρματος είναι άλλα σημάδια μόλυνσης από τον ιό HPV, παρόλο που τα είδη των HPV ιών που προκαλούν κονδυλώματα του δέρματος δεν είναι τα ίδια με αυτά που προκαλούν καρκίνους ή κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

  1. Σημάδια και συμπτώματα της μόλυνσης από τον ιό HPV στις γυναίκες:

Όπως και με τους άνδρες, ο HPV στις γυναίκες συνήθως δεν προκαλεί σημάδια ή συμπτώματα. Εντούτοις, σε ορισμένες περιπτώσεις, η μόλυνση από τον HPV επιμένει και οδηγεί σε κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων (όπως περιγράφηκαν προηγουμένως), κονδυλώματα του δέρματος ή καρκινικές ή προκαρκινικές αλλαγές στα κύτταρα που απαρτίζουν τον τραχήλου της μήτρας. Τα είδη των ιών HPV που προκαλούν καρκίνους, κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων και κονδυλώματα του δέρματος είναι διαφορετικά. Η εξέταση του τράχηλου μέσω του τεστ Pap, επιτρέπει την έγκαιρη ανίχνευση των μεταβολών στον τράχηλο που σχετίζονται με τον ιό HPV και έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και δεκαετίες ως εργαλείο για τη διαλογή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Οι τύποι των ιών HPV που προκαλούν τραχηλικό και άλλο καρκίνο αναφέρονται συχνά ως τύποι HPV «υψηλού κινδύνου».

Θα πρέπει λοιπόν να επισκεφθείτε το γιατρό σας αν:

    • παρατηρήσετε οποιοδήποτε εξόγκωμα ή υπερπλασία στο δέρμα κοντά στο πέος, στον κόλπο, στον πρωκτό ή στο αιδοίο
    • έχετε μη φυσιολογική φαγούρα, ερεθισμό, πόνο ή αιμορραγία
    • ο/η σεξουαλικός/-ή σας σύντροφος σας πει ότι έχει μολυνθεί από τον ιό HPV στα γεννητικά όργανα ή έχει βλάβες στα γεννητικά του όργανα.

 

Πώς γίνεται η διάγνωση των βλαβών των γεννητικών οργάνων;

Με την αυτοεξέταση και τον έλεγχο του/της συντρόφου δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να διαπιστωθεί κάποια βλάβη, καθώς πολλές φορές οι βλάβες είναι πάρα πολύ δύσκολο να παρατηρηθούν με γυμνό μάτι. Επιπλέον, είναι ελάχιστη η διαφορά μεταξύ μιας βλάβης και άλλων εξογκωμάτων ή ατελειών σαν σπυράκια. Εάν πιστεύετε ότι έχετε βλάβες ή έχετε μολυνθεί από τον ιό HPV, σκόπιμο είναι να επισκεφθείτε το γιατρό σας. Ο γιατρός θα ελέγξει περισσότερο σχολαστικά την περιοχή και μπορεί να χρησιμοποιήσει το κολποσκόπιο (ένα όργανο με μεγενθυτικούς φακούς) για να βρει τις αλλοιώσεις, που δεν φαίνονται με το μάτι. Συχνά ο γιατρός για να ελέγξει τις βλάβες ή άλλους μη φυσιολογικούς ιστούς, ρίχνει μερικές φορές αραιωμένο οξικό οξύ (διάλυμα οξικού οξέος), στην περιοχή που παρουσιάζει φλεγμονή. Αυτό αλλάζει το χρώμα της φλεγμένουσας περιοχής σε λευκό, κάνοντας ευκολότερη στην παρατήρηση, ειδικά με το κολποσκόπιο. Χωρίς να αποτελεί ένα ειδικό τεστ για τον HPV, είναι αυτό που συνήθως χρησιμοποιείται για να διαπιστωθεί κάποια φλεγμονή.

Θεραπεύονται οι βλάβες των γεννητικών οργάνων;

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο γιατρός θεραπεύει τις βλάβες από τον HPV και όχι τις αιτίες που τον προκαλούν. Δηλαδή δεν θεραπεύει τον οργανισμό από τον HPV, αλλά θεραπεύει μόνο τις επιπτώσεις του. Ο ίδιος ο οργανισμός είναι εκείνος που τις θεραπεύει και μπορεί να ζει με τον ιό χωρίς να εμφανίζει τις επιπτώσεις του. Σκοπός της θεραπείας είναι να θεραπευτούν οι ορατές βλάβες των γεννητικών οργάνων και να ελαττωθεί η ποσότητα του ιού, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να αντιμετωπίσει τη φλεγμονή. Ορισμένες φορές οι θεραπείες απαιτούν χρόνο μέχρι και έξι μήνες και αυτό μπορεί να προκαλέσει εμπόδια και δυσκολίες τόσο στο γιατρό όσο και στον ασθενή για την εξαφάνιση των συμπτωμάτων του. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεραπείες, από τις οποίες οι περισσότερες απαιτούν πολλές επισκέψεις στο γιατρό. Οι θεραπείες διαφέρουν ανάλογα με το μέγεθος, το ύψος και τον αριθμό των βλαβών και μπορούν να αφαιρεθούν χειρουργικά, με φάρμακα, με κρυοπηξία ή καυτηριασμό.

Πιο αναλυτικά οι θεραπείες εφαρμόζονται είναι οι εξής:

  • Κρυοπηξία, κατά την οποία πραγματοποιείται πάγωμα της βλάβης με υγρό άζωτο. Είναι αποτελεσματική θεραπεία σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά χρειάζονται πολλές επισκέψεις στο γιατρό.
  • Θεραπεία με ποδοφυλλοτοξίνη και ποδοφυλλίνη, χημικές ουσίες οι οποίες χρησιμοποιηούνται στην επιφάνεια που παρουσιάζει τη βλάβη. Η ποδοφυλλοτοξίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον ίδιο τον ασθενή, ενώ η ποδοφυλλίνη είναι περισσότερο καυστική και πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο από το γιατρό.
  • Θεραπεία με τριχλωροξικό οξύ, μια άλλη χημική ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην επιφάνεια της βλάβης από το γιατρό. Μερικές επισκέψεις αρκούν για να επιτευχθεί η καταστροφή της βλάβης.
  • Ηλεκτροκαυτηρίαση, με την οποία καταστρέφεται και απομακρύνεται ο ιστός που φλεγμαίνει με ένα ειδικό όργανο.
  • Θεραπεία με Laser, κατά την οποία καταστρέφεται η βλάβη και σε σοβαρότερα περιστατικά απομακρύνεται στη συνέχεια χειρουργικά με νυστέρι.
  • Θεραπεία με ιντερφερόνη, ένα φάρμακο σε ενέσιμη μορφή το οποίο εκχύεται κατευθείαν στις βλάβες. Η θεραπεία απαιτεί πολλές επισκέψεις στο γιατρό.

Υπάρχουν και άλλες θεραπείες, οι οποίες όμως βρίσκονται σήμερα κάτω από κλινική έρευνα και εστιάζονται περισσότερο στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος , με στόχο να βοηθήσουν τον ίδιο τον οργανισμό να καταπολεμήσει τον ιό HPV.

Είναι επίπονη η θεραπεία;

Ο γιατρός θα επιλέξει την πλέον κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με την περίπτωση. Δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας για το πόσο επίπονη είναι η θεραπεία, καθώς τα επίπεδα υπομονής διαφέρουν πολύ από άτομο σε άτομο. Μερικοί ασθενείς μπορεί να μην αισθανθούν καθόλου πόνο, άλλοι μπορεί να είναι περισσότερο ευαίσθητοι. Για αυτό το λόγο, μερικές από τις θεραπείες μπορούν κατά περίπτωση να γίνουν κάτω από την επίδραση ενός τοπικού αναισθητικού. Σε μερικά περιστατικά, η επούλωση είναι μια διαδικασία η οποία μπορεί να είναι επίπονη για δύο μέρες και ο γιατρός να συστήσει μερικά παυσίπονα.

Το πρώτο βήμα για την θεραπεία. Τι πρέπει να κάνω;

  • Ρωτήστε το γιατρό σας να σας εξηγήσει τη θεραπεία, τι περιλαμβάνει και ποια είναι τα οφέλη.
  • Ζητήστε να ενημερωθείτε από το γιατρό σας για τα αποτελέσματα της θεραπείας και τους τυχόν φόβους σας για τη θεραπεία
  • Να είστε σίγουροι ότι καταλάβατε τις οδηγίες που σας έδωσε ο γιατρός σας, όπως π.χ. τι θα πρέπει να κάνετε σε περίπτωση δυσανεξίας.
  • Να είστε υπομονετικοί. Η θεραπεία πολλές φορές απαιτεί αρκετές επισκέψεις και μια ποικιλία από προσεγγίσεις. Εάν είστε έγκυος ή πιστεύετε ότι μπορεί να είστε, να το πείτε στο γιατρό σας. Έτσι θα μπορέσει να επιλέξει την κατάλληλη θεραπεία η οποία δεν θα είναι επίπονη για εσάς και επιβλαβής για το μωρό σας.
  • Μη χρησιμοποιείτε θεραπείες οι οποίες εφαρμόζονται ενδείκνυνται για τα χέρια ή για τα πόδια που έχουν βλάβες, είναι όμως ακατάλληλες για το ευαίσθητο δέρμα των γεννητικών οργάνων.
  • Μερικοί ειδικοί συμβουλεύουν να αποφεύγεται η σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτό αποσκοπεί κυρίως στην προστασία της θεραπευμένης περιοχής του δέρματος από την τριβή και στην επίτευξη της επούλωσης.

Όταν οι βλάβες εξαφανιστούν, ο ιός υπάρχει ακόμα;

Όπως αναφέρθηκε και πιο παραπάνω, είναι ο ιός να παραμένει στο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι ενώ οι βλάβες έχουν καταστραφεί, ο ιός μπορεί να υπάρχει ακόμη, απαλλάσσοντας όμως τον οργανισμό από τις βλάβες, ένας σημαντικός αριθμός από κύτταρα του ιού θα έχουν καταστραφεί. Αυτό σημαίνει ότι ο ιός γίνεται ασθενέστερος, γεγονός που επιτρέπει στον οργανισμό να αντιμετωπίσει ευκολότερα και αποτελεσματικότερα τα εναπομείνοντα κύτταρα του ιού. Εξαρτάται έτσι από τον ανοσολογικό σύστημα αν θα επιτρέψει ή όχι στον ιό να εμφανίσει συμπτώματα. Γενικά πιστεύεται, ότι εάν δεν υπάρχουν περισσότερες βλάβες έξι μήνες μετά τη θεραπεία, το σώμα έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τον ιό.

Τι θα κάνω μετά την θεραπεία;

Οι ασθενείς μετά την θεραπεία θα πρέπει να παρακολουθούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να ελέγχεται εάν οι βλάβες έχουν επανεμφανιστεί. Σε μερικές περιπτώσεις εντούτοις και χωρίς θεραπεία το ανοσολογικό σύστημα πετυχαίνει να περιορίσει τον HPV και να τον αντιμετωπίσει.

Ποια η σχέση των βλαβών από HPV στα γεννητικά όργανα και του καρκίνου;

Ορισμένοι τύποι του HPV ευθύνονται για βλάβες στον τράχηλο, οι οποίες εάν δεν θεραπευτούν, μπορούν μετά από μερικά χρόνια να προκαλέσουν μεταβολές σε προκαρκινικές βλάβες και αργότερα σε καρκίνο. Αυτή η διαδικασία είναι αργή και υπάρχει πάρα πολύς χρόνος να θεραπεύσουμε τις βλάβες πριν αυτές γίνουν καρκίνος. Αυτό αποτελεί ένα ακόμη λόγο για μια γυναίκα με βλάβες στα γεννητικά όργανα, όπως και κάθε άλλη γυναίκα που έχει σεξουαλικές σχέσεις, να κάνει σε τακτά διαστήματα τεστ PAP. Η ανίχνευση των αλλοιώσεων νωρίς με το τεστ PAP είναι ο καλύτερος και ο πλέον σίγουρος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς τον καρκίνο του τραχήλου.

Ποια η σχέση ανάμεσα στις βλάβες των γεννητικών οργάνων από τον HPV και την εγκυμοσύνη;

Οι βλάβες των γεννητικών οργάνων μερικές φορές προκαλούν προβλήματα κατά την διάρκεια της κύησης και του τοκετού. Μπορεί να φθάσουν σε μεγάλο μέγεθος και ο αριθμός τους μπορεί επίσης να είναι μεγάλος, επειδή γίνονται ορμονικές αλλαγές στον οργανισμό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι βλάβες μπορεί να αιμορραγούν ή να κάνουν τον τοκετό περισσότερο δύσκολο, συνήθως όμως θεραπεύονται μετά την εγκυμοσύνη, αλλά εάν η βλάβη είναι πολύ μεγάλη, μπορεί να θεραπευθεί κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης για να αποφευχθούν προβλήματα κατά τον τοκετό. Η πιθανότητα να μολυνθεί το παιδί κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι πολύ μικρή. Μια γυναίκα με βλάβες των γεννητικών οργάνων από HPV, δεν χρειάζεται να κάνει καισαρική τομή, εκτός εάν οι βλάβες μπλοκάρουν τον γεννητικό σωλήνα. Τέλος, είναι σημαντικό μια έγκυος γυναίκα να ενημερώνει το γιατρό της αν αυτή ή ο σύζυγός της είναι μολυσμένοι από τον HPV ή έχουν βλάβες των γεννητικών οργάνων από HPV.

Ποια η σχέση γονιμότητος και βλαβών των γεννητικών οργάνων;

Ο HPV δεν εξαπλώνεται πέρα από τον τράχηλο και δεν προσβάλλει το σώμα της μήτρας και της ωοθήκες, επομένως δεν προκαλεί υπογονιμότητα.

Πώς μπορώ να αποφύγω την μόλυνση από τον HPV ή τις βλάβες των γεννητικών οργάνων;

Το ασφαλές σεξ ελαττώνει τους κινδύνους για μολύνσεις από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα συμπεριλαμβανομένων και των βλαβών των γεννητικών οργάνων από HPV:

  • Οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.
  • Το προφυλακτικό εάν χρησιμοποιείται σωστά από την αρχή μέχρι το τέλος κάθε επαφής, προσφέρει μερική προφύλαξη εάν είναι καλυμμένη η περιοχή που έχει προσβληθεί από HPV. Τα προφυλακτικά συνιστώνται για όλους τους νέους ή τους περιστασιακούς σεξουαλικούς συντρόφους.
  • Η χρήση σπερματοκτόνων κρεμών και τζελ δεν προστατεύει όπως έχει αποδειχθεί από τον HPV και τις βλάβες των γεννητικών οργάνων που προκαλεί ο ιός, αλλά είναι αποτελεσματική για άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Είναι καλύτερα να χρησιμοποιούνται με προφυλακτικά και όχι να τα αντικαθιστούν.

Είναι φυσιολογικό να είναι κανείς αγχωμένος και ανήσυχος επειδή έχει HPV ή βλάβες από αυτόν στα γεννητικά όργανα;

Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται αγχωμένοι, αισθάνονται ντροπιασμένοι ή λιγότερο ελκυστικοί ή ενδιαφέρονται λιγότερο για το σεξ. Αισθάνονται εκνευρισμένοι ή αμήχανοι με τον σεξουαλικό τους σύντροφο, αν και δεν είναι αυτός απαραίτητα το πρόβλημα. Φοβούνται, ότι η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο και είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχουν όλοι, μερικοί ή κανένας τους αυτά τα συναισθήματα.

Εάν στεναχωριέστε για τον HPV ή για τις βλάβες στα γεννητικά όργανα θυμηθείτε:

  • Ο HPV των γεννητικών οργάνων μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά
  • Ο καρκίνος του τραχήλου, το περισσότερο σοβαρό πρόβλημα το οποίο σχετίζεται με τον ιό HPV των γεννητικών οργάνων εύκολα προλαμβάνεται με συχνά τεστ ΡΑΡ και θεραπεία των προκαρκινικών αλλαγών των κυττάρων
  • Όντας ενημερωμένοι για τον HPV, θα βοηθηθείτε στο να αντιληφθείτε, να καταλάβετε και να αντιμετωπίσετε στη συνέχεια τη φλεγμονή
  • Δεν είστε μόνοι, είναι δεκάδες χιλιάδες οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν φλεγμονή από HPV. Για τους περισσότερους είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζεται
  • Εάν θεραπευθείτε σωστά και παρακολουθείστε τακτικά μετά τη θεραπεία, οι κίνδυνοι των αλλοιώσεων στα γεννητικά όργανα πρακτικά είναι ανύπαρκτοι.

Θα πρέπει να το πω στο σεξουαλικό μου σύντροφο;

Εάν έχετε ένα σταθερό μονογαμικό δεσμό ή εάν έχετε αρχίσει μια σχέση, ο γενικός κανόνας είναι ότι εάν έχετε βλάβη στα γεννητικά όργανα πρέπει να το πείτε στον σύντροφό σας. Είναι σημαντικό για την υγεία του συντρόφου σας να το γνωρίζει. Αυτός ή αυτή θα χρειαστεί να πάει σε ένα ιατρό για ένα check-up. Το να το πει κανείς στον σύντροφό του μπορεί να μην είναι εύκολο, αλλά δεν υπάρχει σωστός ή λανθασμένος τρόπος για να το πείτε στον σύντροφό σας και σίγουρα είναι κάτι που δεν θα σας φέρει σε εξαιρετικά δυσάρεστη θέση στο μέλλον.

Υπάρχει εμβόλιο κατά της λοίμωξης από τον ιό HPV σε άνδρες και γυναίκες;

Τα εμβόλια είναι διαθέσιμα έναντι των πιο κοινών τύπων HPV που προκαλούν καρκίνο των γεννητικών οργάνων και κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων. Τα εμβόλια δίδονται ως σειρά 3 δόσεων και ο συνιστάται για τα αγόρια και τα κορίτσια ηλικίας 11 ή 12 ετών, ώστε να προστατεύονται πριν εκτεθούν σεξουαλικά στον ιό. Το εμβόλιο δεν περιέχει ζωντανό ιό, οπότε είναι αδύνατο να κολλήσει κανείς τον ιό HPV από το εμβόλιο. Παραδείγματα διαθέσιμων εμβολίων στις ΗΠΑ περιλαμβάνουν το Gardasil και το Gardasil 9.

Υπάρχουν κίνδυνοι και ανεπιθύμητες παρενέργειες του εμβολίου για τον HPV;

Τα εμβόλια HPV έχουν αποδειχθεί ασφαλή. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες πααρενέργειες είναι μώλωπες, κνησμός, ερυθρότητα, ευερεθιστότητα ή οίδημα γύρω από το σημείο της ένεσης.Κάποιες γυναίκες έχουν επίσης αναφέρει ασυνήθιστα βιώματα όπως:

  • λιποθυμία
  • ζάλη
  • ήπιο πυρετό,
  • ναυτία
  • εμετό

Αυτές οι ανεπιθύμητες παρενέργειες είναι συνήθως βραχύχρονες και απομακρύνονται μόνες τους χωρίς θεραπεία. Υπάρχει πολύ μικρός κίνδυνος αλλεργικής αντίδρασης, που μπορεί να συμβεί με οποιονδήποτε εμβολιασμό.

2018-09-15T11:04:48+00:00 Σεπτέμβριος 15th, 2018|0 Comments

Leave A Comment